Verslaving is een levenslange ziekte .
Verslaving heeft biologische, psychische en psychosociale aspecten.
Verslaving staat centraal in de behandeling, niet in eerste instantie de onderliggende dynamiek.
De aanpak is multidisciplinair.
Gebaseerd op het 12-stappen gedachtengoed van het Minnesota Model .
Groepstherapie.
Individuele sessies.
Opdrachtensessies.
Lezingen en psycho-educatie over verslavingsgedrag.
Begeleide studie van de 12-stappen van het Minnesota Model.
Een programma voor de familie en naast betrokkenen.
Introductie van zowel de cliënt als de familie in de 12-stappengroep.
Regelmatige evaluatie van de voortgang van de behandeling
Het niet gebruiken van geestverruimende middelen.
Het doorbreken van ontkenning van de verslaving en weerstand tegen verandering.
Het leren stellen van prioriteiten.
Het nastreven van veranderingen in levensstijl en filosofie.
Totale abstinentie.
Het actief leren omgaan met verslaving.
Actieve deelname aan 12-stappenprogramma’s na de dagbehandeling .
Betrokkenheid toestaan van familie en omgeving bij de behandeling en verandering .
Het Minnesota Model benadrukt het belang van een spirituele dimensie. Hiermee wordt geenszins een religieuze of sektarische filosofie bedoeld.
Perspectief aan de verslaafde die zich volledig aan deze behandeling overgeeft.
Een weg naar gedragsverandering en inzicht in je manier van leven.
Essentieel is de therapeutische waarde van het benutten van de ervaringen en kennis van herstellende verslaafden als begeleiders binnen het team. Dit heeft de volgende belangrijke voordelen:
Zij bieden van een hoopvol perspectief.
Zij zijn een belangrijk rolmodel.
Zij hebben beter begrip omdat ze dezelfde taal spreken en dezelfde ervaringen delen.
Zij hebben meer geduld en tolerantie.
Zij doorzien de pogingen tot misleiding scherper door hun eigen ervaring.
Zij hebben ervaring met de dagelijkse moeilijkheden om nuchterheid/abstinentie te bewaren.
Het wekken van een sterke vertrouwensband; hierin vinden de cliënten steun voor het werken aan hun eigen herstel.
Het bieden van nazorg die naast regelmatige deelname aan 12-stappengroepen en ambulante zorg uitgebreid kan worden met een verblijf in een safehouse.
